1 Eylül Dünya Barış Günü denince akla gelen isim: Barış elçisi Hacı Sait Özşanlı

Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde kan davalarının bitmesi yolundaki çabaları nedeniyle Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterilen ve ‘Güneydoğu’nun Barış Elçisi’ lakabıyla tanınan Hacı Sait Özşanlı yüzbinlerin adeta dert babasıyıdı. 11 yıl önce 2009 yılında hayatını kaybeden Özşanlı'nın cenazesi, Diyarbakır'da 5 bin kişinin katıldığı törenin ardından gözyaşlarıyla toprağa verildi. Cenaze törenine binlerce seveninin yanı sıra barıştırdığı binlerce kişi de katılarak vefa gösterisinde bulunmuştu. 

Bugüne kadar 448 kan davası, 97 kız kaçırma, yaralamayla sonuçlanan 106 husumet olaylarının barışla noktalanmasını sağlayan ‘Barış Elçisi’ Hacı Sait Özşanlı Diyarbakırlıların değer olarak gördüğü kişiler arasında hala en ön saflarda gösterilen bir isim olarak duruyor. Özşanlı, 65 yıl önce Diyarbakır Lice’de doğdu. 14 yaşındayken bir inekleri komşunun bahçesine daldı. Komşu ineğin kuyruğunu kesti, bunu gururuna yediremeyen amcası komşuyu öldürdü. Ailece Lice’yi terk edip Malazgirt’e taşınmak zorunda kaldılar. Kan davalı bir ailede doğup büyüyen çocuğun ilkokulu bitirdiği günden itibaren nasıl bir dikenli çemberde yaşayacağını, bunun etkisiyle ne okuyabileceğini, ne yaşayabileceğini bizzat kendisi gördü.


O ve ağabeyi vurulurlar korkusuyla yıllarca penceresiz odada yatırıldı. Hasımları üç dört ayda bir yaşadıkları yere geliyor, onları sorup kayboluyorlardı. İlkokulu ikinci sınıftan terk etti. Besici oldu.  Yıl 1974 oldu. Muş’ta bir teneke buğday için 21 adam vurulup sekiz köy boşaltılınca kendiliğinden harekete geçti. Kurduğu barış komitesiyle yıllarca köy köy dolaşarak kan davalarını bitirdi, kan davasına dönüşme olasılığı olan husumetleri bitirdi. 

Özşanlı kan davalarına karşı kız çocuklarının okutulmasını, berdel evliliğin kaldırılmasını, tüm evliliklerin resmi nikâhlı olmasını ve bölgedeki bütün köylerde barış komiteleri kurulmasını istiyordu. 

“BABAMIZLA GURUR DUYUYORUZ” 

Merhum Hacı Sait Özşanlı’nın İşadamı olan oğlu İsmail Özşanlı, babalarıyla gurur duyduklarını belirterek,”Babamız bu yolda hem malını hem canını hem de sağlığını ortaya koydu. Bu iş onun için her şeyden önce geliyordu. Bazen aylarca görüşemiyorduk,sürekli yollardaydı,davaların içindeydi. Barış olduğu zaman inanılmaz mutlu oluyordu. Bize bıraktığı en büyük miras barıştırdığı aileler ve kanın durması oldu. Dinimiz islamın emrini ve insanlığın gereğini yerine getirdi. Kendisiyle gurur duyuyoruz”  dedi.