İmam-ı Gazâlî (k.s.) Hazretleri buyurdu:

"Hava da uçan, suyun üzerinde yürüyen veya ateş yiyen ve yahut da bunlardan başka harikulâde haller gösteren bir şeyhi gördüğün zaman onu iyi araştır...
O şeyh, eğer Allâhın farzlarından ve Resûlullah'ın sünnetlerinden birini terkediyorsa yalancıdır, düzenbazdır.
O evliyâ değildir.
O şeyhin işleri asla kerâmet değildir; belki istidrâçtır..."

3. Gerçek Şeyhler: Bunların sayıları azdan azdır. Bunlar ehlisünnet inancında samimi müminlerdir. Bunların tek gayeleri, Allah rızası için Kur’an,sünneti ve Peygamberimizin ahlakını yaşamak ve yaşatmaktır. Keramet asla ölçü değildir. Ölçü Kur’an ve sünneti yaşamaktır. Kur’an’da ve sünnette olmayan tasavvuf, Hinduizm ve Budizm tasavvufudur. Bir kimse bir şeyhe bağlansın veya bağlanmasın, Kur’an ve sünneti yaşıyorsa, o muvahhidtir. Yani tevhid ehlidir. Din kimsenin tekelinde değildir.

Gerçek bir mürşide bağlanmak farz mıdır?

Tabi Hayır farz değildir ama ihlâsı elde etmek için çok elzemdir. Farz demiyoruz, zira ihlas mürşitsiz de elde edilebilir ama çok zordur. O halde tasavvufa girmenin ve mürşide bağlanmanın yararı; nefsi tezkiye ve ruhu tasfiye ederek gerçek ihlasa ermeyi kolaylaştırmak içindir…

GERÇEK ŞEYHTE ARANACAK VASIFLAR:

Birinci olarak itikatta, Ehli Sünnet İnancında olup, amelde ise dört hak mezhepten biri olan Hanefi, Şafii, Maliki ve Hanbeli Mezheblerinden birine tabi olmalıdır.

İkinci olarak; aranacak vasıf, Peygamber(s.a.v.) efendimizin ahlakı ile ahlaklanmış olmalıdır.
Üçüncü olarak; Ehli Sünnet İtikadını çok iyi bilmekle birlikte, haramları bilip herkesten daha çok sakınmalı ve farzları yapmakta çok titiz olmalıdır. Vacip ve sünnetleri bilmekte ve uygulamakta herkesten önde olmalıdır. Bid’atleri çok iyi bilmeli ve onlardan, herkesten daha çok sakınmalıdır.
Dördüncü olarak; mürşitler silsilesi Rasulullah (s.a.v.) efendimize kadar uzanan kâmil ve mükemmil bir mürşitten icazet almalıdır. Zira ehliyetsiz bir şöforun arabasına binmekten daha tehlikelidir icazetsiz bir şeyhin otobüsüne binmek. Zira birincide canından olmak var, öbüründe imanını kaybedip, ebediyen cehennemlik olmak vardır.

Yukarıda özet olarak belirttiğimiz mürşitlik vasıflarını taşıdığı sanılan bir kimseye intisab eden bir kimse hiç bir zaman bir peygambere bağlanır gibi bağlanamaz.  Bir mürşit kendisine vahy gelen bir kimse değildir. Mürşidin kendisi dahi, Peygamber (salat ve selam üzerine olsun) Efendimize tabi olduğu için, İslam şeriatine tabi olmak mecburiyetindedir.

Evliya vardır. Evliyâullahın kerâmeti haktır. Her asırda  Evliyaullah bulunur.Evliyâullah'ı severiz.Onlar, Allâhın dostlarıdırlar. Her asırda mürşid-i kâmiller de vardır. Mürşid-i kâmiller, dini öğreten, dinî ilimleri öğreten, Kur'ân-ı kerimi öğreten ve halka İslâmî heyecan ve şevki veren kişilerdir. Abdülkâdir Geylânî (k.s.) , Şâh-ı Nakşîbend (k.s.) , İmam Rabbânî (k.s.) Bu zatlar gerek evliyâullah ve gerekse evliyâullah'ın içinden mürşid-i kâmil olan şeyhler, ömürleri boyunca dine hizmet etmişlerdir. Ve onlardan hiçbiri, dinî maddî çıkarlarına alet etmemişlerdir. (Devamı Yarın)