ALIN YAZISI

Kimi adam el atınca, yeşerir kuru dallar,

O’ nun için zekidir, akıllıdır denilir.

Kiminin niyetinde, kapanır bütün yollar,

Beceriksiz diyerek, hep sırtına binilir.

Sonu gelmişse filmin, beyin çıkar kafadan.

Engel göze görünmez, araç şoförsüz gider.

Koskoca yaşamında, bir kez hata yapınca,

Bütün kazandıkların, onunla sıfır eder.

Sen bile anlamazsın, nasıl kazanır, yenir.

İşin rast gidecekse, ayağa gelir fırsat.

Şansın yaver gitmezse, alın yazısı de, geç.

Bırak olanlar olsun, feleği beleşe sat.

Karun’lar, Süleyman’lar geldi, geçti Dünya’dan,

İki adımlık çukur, sarayın son odası.

Demek ki kalmadı hiç, birisine bu devran,

Beş metrelik bez oldu, en son üniforması.

Adamsan üzerinde, kul hakkıyla gezinme,

Seni sevmeyen bile, kötü demesin sana.

Faydan dokunmasa da, zararın olmasın ki,

Tereddütle, telaşla dönüp, bakma arkana.

Kim sana ne söylerse, bak onun hayatına,

Yaşıyorsa dediği, söze itibar eyle.

Zengin sofralarından, şükür nasihatine,

 İnanıp, tasalanma, düzenin özü böyle.

Rabbine samimi ol, sarıl can-ı gönülden,

Af dile benliğinle, günahlarınla yüzleş.

Bazen ağla kalbinle, çokça zikret içinden.

Dünya’da eğri kaldın, bari sonunda düzleş.

A.N.G