BAHAR GELMELİ

Dünya büyük bir kışı geride bırakmaya hazırlanıyor. Oldukça çetin geçmişti bu kış. Evlatlar, sıcak anne şefkatiyle ısınmış kucaklara doymadan kara toprağın derinliklerinde,  soğuk insanlığın kucağında irim irim inliyorlardı. Kimisi vatansız, yersiz yurtsuz, parasız, aç sussuz, kimisi de annesiz, babasız ve evlatsiz kaldı. 

Etrafımız acılar yumağı. Kimin kimi neden avladığı belirsiz. Silah, mermi ve hedef aynı, vuran vurulan da yine aynı. 

Ya açlıktan çöplerde darı taneleri toplayan çocukların gözlerinde ki umutsuzluk. 

Ya kalbinin yarısını geride bırakan çınarlar. Çınar yürekli, acılı hayatın yaktığı yürekleriyle yaşamaya ve de yaşatmaya çalışan cennetin varlıkları anneler. 

Ya tek çocuğunu el bebek gül bebek büyütüp vatan diye cepheye gönderip cenazesini geri alanlar.

Ya kendini sahip görüp gerisini köle adleden güruh. 

Ya evsiz kalan şehirler. Şehirsiz kalan evler.

Ya umutlarla birlikte ruhları da katleden patlamalar.

Bu kış çok can yaktı. Hem de çok. Bu kış bitmeli hemde bir an önce bitmeli.

Bahar gelmeli. Ortalık nefret değil sevgi ile bezenmeli. Bahar çiçekleri açmalı gönüllerde. Güller, nergizler, sümbüller karanfil ve papatyalar açmalı. 

Ortalık gül kokmalı. Yüreklere rayiha dolmalı. Heyecan katmalı hüzünlü nedenlere.

Bahar gelmeli. Silahlar yok olmalı dünyadan. Sevgi dolu toplumlarda insanca yaşamalı insan. Güçler dengelenmeli. Biri aç kalıp diğeri sokaklari ekmek ve yemek çöplüğü yapmamalı. Dünyanın bir bölgesinde birinin çocuğu elinde silahla annesini korurken diğeri silah üretip anneleri ağlatmamalı. 

Bahar gelmeli şehirlere. Sokaklar el açmış çocuklarla dolmamalı. Elinde kitapla geleceği okumalı o küçük beyinler. Kimsesizler yurdu olmamalı. Herkesin kimsesi olmalı bu şehirlerde. 

Bahar gelmeli, huzur dolmalı büyük evlere. Evinde bir odasını veremeyen olmamalı. Huzurevinde huzur bulunmaz. Huzur evinde bulunur. Bu baharda anneler babalar sadece evlerinde huzur bulmalı.  Gözleri camda ziyaretçi değil gözleri cam da evlatlarinin yolunu gözlemeli. 

Bahar gelmeli topluma. Komşuluk pekişmeli, yeniden var olmalı. Akrabalık dostluk yeniden doğmalı. 

Bahar gelmeli artık dünyaya.  Yeterince ölen var. Yeterince ağlayan da var. Yeterince aç kalan çocuklar da. Hatta yeterince parçalanan yürekleriyle yürüyen cennet annelerde var.

 

Çare baharda. Bir bahar gelmeli mutlaka. Bu kış çok çetin geçti, artık bir bahar gelmeli.

Bahara kavuşturan günlere uyanmak dileğiyle. Sevgi ile kalın. 

...

MEHMET SEBIH ALTUN