BAHŞİŞ

Bana çocukluğumu verin,
Yani dünümü,
Önceki günümü.
Topacım lal olmuş, beton zeminde.
O günden bu güne, halen dönüyor.
Anılarım taptaze,
Yitik Diyarbekir’ de,
Bir kayboluyor, bir görünüyor.
Beştaş oynuyor ablam, yaşıtlarıyla,
Çizgi çizmişler yere,
Ooo peti peti diyerek, 
Ebe belirliyorlar,
Ben, uzaktan seyretmeye razıyım,
Sadece pencerem açık olsun.
Telden yaptığım çemberi alın.
Eskimoyu, tatlıyı,
Kırık leblebiyi,
Fırfıram da sizin olsun. 
Sakızlarım da.
Cebimde ğarlarım var bir sürü,
Boy boy, rengârenk.
Artis resimlerim var, tonla.
Kibrit kutularından,
Cigara kapaklarından mallarım var.
Alın, alın hepsini alın.
Uçan balonumu havaya salın.
Hiçbir iz kalmasın ortalık yerde.
İster bulayın çamurlara,
İster kayaya çalın.
Sadece,
Okul çantamı bana bırakın.
İçinde kalemim olsun.



Oyun bahçesi çizeyim gülen yüzlerle.
Mutlu olsun resimler.
Masumluğu, saflığı, güzelliği,
Boşa geçen bir ömürde,
Yeniden yaşayayım.
Şimdi müsaadenizle ben kalkayım,
Hem yorgunum,
Hem yolum uzun,
Bana hesabı getir garson,
Bana çocukluğumu ver,
Al ömrümü, üstü kalsın.
Hatta;
Altı da, 
Üstü de,
Gerisi de, senin olsun.

A.N.G