EKMEK AĞACI

Eğer mevzu Diyarbekir’ i ilgilendiriyorsa ve hele misafirler de Ulusal alanda tanınmış kişilerden oluşuyorsa, insanlar bastırılmış duygularını ortaya dökmekten çekinmez.  Kiminin sosyal veya siyasal geleceği için sohbette görülmesi, kiminin ünlülerle çekilmiş birkaç poz fotoğrafı farklı kapıları açmaya yeterlidir.

Kimisi ticaretini düşünür ve şöhret olmayı amaçlar bu vesileyle, kimilerinin ise günü kurtarmak veya eyyamcılık yapmaktır niyeti.

Amaçları tamamen şahsi olup Diyarbekir’li olmayı bu tür zamanlarda hatırlamayı huy edinen, parası bol, aynı zamanda koltukları sıcak olan bu kişiler, herhangi bir cemiyette, kulüpte, dernekte veya düğünde bir araya geldi mi, sohbetin belini kırdıklarında ortak mevzu ya Alipaşadır, ya Mardinkapı.

Gençlik anılarının vazgeçilmez mekanları ya Çamlıca’ dır veya Yıldızın arkasıdır. Piknik anılarında Gazi köşkü, sıcak yaz hatıralarında ise Küpeli veya Dıngılhava havuzu ön plândadır.

Nedense, hep hasret vardır, hatta gizlenmek istenen gözyaşları eşlik eder muhabbetin ince sazına. Ama kimse kendi mahallesinin, sokağının, insanlarının, komşularının, gençlerinin ne halde olduğunu düşünmez.

Acaba, faydamız olur mu, el birliğiyle düşünsek, projeler geliştirsek, bir heyet oluşturup kendi memleketimizin yöneticileri, ileri gelenleriyle toplanıp onlara destek ve cesaret versek, bir miktar sermaye aktarımı yapsak, hiç bir şey olmasa da dostlarımızın sırtlarını sıvazlasak gibi hayırlı düşünceler üretmekten acizdirler genelde.

Her insan, vefa borcunu farklı şekilde öder, adı üstünde eğer borçsa, ödemelidir. Sanayici ise yatırımlarından bir miktar sermaye aktarımı ile, bilim adamı ise memleketindeki bilim yuvalarına destek vererek, ufuk açarak, siyasetçi ise memleketindeki yaşam standartlarını yükseltmeye, proje ve istihdam alanlarına kafa yorarak, bürokrat ise bulunduğu mevkide halkına daha faydalı olmanın yollarını arayarak, sanatçı ise sanatında memleketiyle birlikte duygularını işleyerek ve bunun gibi herkesin vefa borcunu ödeyecek bir yolunun olması gerekir.

Kısaca herkesin kendi alanında doğduğu, doyduğu, okuduğu,servet edindiği topraklara sahiplenmesidir ve bu bir mecburiyettir.

Bu haftaki yazımızın konusu, memleketine uzaktan bakanlaradır.

EKMEK AĞACI

Uzaktan sevme beni.

Cesaretsiz, ürkekçe olmasın aşkın.

Ben, seni emziren ana kucağın.

Ben, seni büyüten baba ocağın.

Ben, senin memleketin.

Ben, Diyarbekir’ im.

Doğduğun, doyduğun,

Var olduğun toprağın.

Havamı solumak, koynumda sabahlamak,

Karacadağ’ la yatıp, Fiskaya’ yla uyanmak,

İnsanımla sevgi paylaşmak varken,

Uzaktan sevmek ne demek?

Yakışır mı sana

Bunun adı kendinden kaçmak.

Geçmişten, gelecekten..

Hasret çekme, gençliğine şair sohbetlerinde,

Dokunma Cahit Sıtkı’ ma.

Kirletme anılarını Ahmed Arif’ in.

Alipar’ dan Malabadi’ye,

Yıldız’dan Ongözlü’ye.

Dokunma uzaktan, benimle büyümüş memleketime.

Kadehler kalkmasın, şerefine bu şehrin.

Sana kalsın deniz manzaralı, gece resimleri,

Bana yeter şırıltısı Dicle’min.

Sana kalsın, ılık esintili sevdalı düşler.

Bana yeter çamlıca nöbetleri.

Sevgin delikanlıca olsun bu kez.

Arbedaş gibi, Hançepek gibi erkekçe olsun.

Özlemini yükleme, rüzgârlara,

Sürükleme, kara bulutları üstüme.

Yağmur ıslatmasın anılarını.

Bırak öksüz kalsın Alipaşa’da çocukluğun.

Karpuz kabukları çayda çırada yansın.

Seslensin hülleden cümbüş,

Fark edilsin yokluğun.

Kimliğinde taşıyorsan Diyarbekir adını,

Umut olup, ekmek olup uzanabiliyorsan eğer,

Eşine, dostuna, memleketine.

Sen burada olmasan da üzülme.

Dikili bir ağacın olsun bende.

Kuşlar tünesin daldasına.

Gölgesinde barınsın insanlar,

Salıncak olsun çocuklara Pazarmeydanı' nda,

Ekmek olsun kuru sofralara katık,

Seni ansın, karnı doyan çocuklar.

Hasırlı’da, Yanıkköşk’te, Bağlar’da.

Ellerinde şeker olsun birazcık.

Seni tanısın, ekmeğinle büyüyenler,

Ardından gelenler seni tanısın

Lâyıksan eğer dualarda,

Kurşunlu’da, Meryemana'da, Palu’da.

Hep ismin hatırlansın.

Paylaşıma bir çivi çak,

Benusen’ de fidan gibi çoğalsın.

Onlar, yüzler olsun zamanla.

Hevsel'le, Cinali'yle yarışsın.

Şimdilik sadece bir..

Seni anlatan..Seni hatırlatan..

Sana yakışan gibi olsun eserin,

Sana yakışan….

Diyarbekir’liye yakışan.