ELİMİ BIRAKMA

22 Nisan 2016, 22:51

Abdülkadir Nur GÖRDÜK

Baba, elimi bırakma.
Bırakma elimi, ne olur.
Diye seslenmiştin bana yıllar önce.
Bırakmadım minik ellerini,
Büyüsün benimle dedim
Kocaman hayallerin gerçekleşsin.
Hep mutlu ol istedim.
Oysa,

Parmaklarımızın arasından,
Geçip gitti mutluluk.
Ne bir adım ilerledik,
Ne durabildik yerimizde.
Issız ormanlarda, dönemeçe döndü yolumuz.
Ne desem faydası yok.
Parçalandı kanadımız, kolumuz.
O günden bugüne,
Beraber savaşıyoruz.
Başarılı olduğumuz şüpheli,
Ama,

Yorulduğumuz kesin.
Belki de, duasına muhtacız herkesin.
Şimdi,

Sen kocaman adam,
Bense, yaşından büyük biri.
Yorgun bedenlerimiz.
Gene eskisi gibi.
Birbirine kenetlensin istedim, ellerimiz,
Seslenelim birbirimize.
Baba elimi bırakma,
Bırakma elimi ne olur.
Bırakmadım oğlum,
Sen de, benim elimi bırakma,
Bırakma elimi ne olur.............A.N.G

YORUM YAZ, SEN DE GÖRÜŞÜNÜ BİLDİR

Yükleniyor...