EY ŞEREFLİ İNSAN

Ey şerefli ,güzel insan!

Durma sevgi ve muhabbet ateşini körükle!

İnsanları güzelliklere ve iyiliklere sürükle!

Aksi takdirde gönüllere giremezsin!

İnsanı rencide eden çirkinlik ve kemliklerle.

Ey şerefli,güzel insan!

Vedud dağlarında barış ve kardeşlik bayrağını dalgalandır!

Kıymetli vaktini boşa harcamadan karaları aklandır!

Gönlündeki husumet kin ve adaveti,

Bu emanet canın tenindeyken sonlandır!

Ey şerefli ,güzel insan!

Gönüllere giden yollarda en muhkem köprüleri kur!

Nefsin şeytani heves ve arzularına çelikten gem vur!

Sen sen ol sen yaşadıkça üç maymunu oynama!

Zalimlerin karşısında kükremiş aslan gibi vakarla dur!

Ey şerefli ,güzel insan!

Canlı mahlûkatın en şereflisi olduğunu asla unutma!

Güzel ile çirkini iyi ile kötüyü helal ile haramı bir tutma!

Acından ağzın koksa bile,

Ne pahasına olursa olsun haram lokma yutma!

Ey şerefli, güzel insan!

Dostum dediklerin için şirin uykularından feragat et!

Kırgınlık ve dargınlıklar için çek çekebildiğin kadar set

Hakkındaki hüsnü zannın kıymetini bilmeye çalış!

Aşk ve şevkle canı gönülden insanlara hayır ve hasane et!

Ey şerefli ,güzel insan!

Ne olursa olsun son sözünü başta söyleme!

Kendine dilemediğini başkasına da dileme!

Konuşulması gerektiği yerlerde,

Mert ve yiğitler gibi doğruları haykır gizleme!

Ey şerefli ,güzel insan!

Sayılı ömür miadını malayani şeylerle geçirme!

Bakmakla yükümlü olduklarına haram lokma yedirme!

Bıçak kemiğe dayansa bile,

Fikri güzel gönlü güzellere nur cemalin çevirme!

Ey şerefli, güzel insan!

İşin kolayına kaçmadan yerin göğün sahibini zikret!

Sahip olduğun nimetlerden dolayı canı gönülden şükret!

Her tırtılın kelebek olduğunu müşahede ettiğinde,

Bir adı da el Kadir olan şanı çok yüce yaradanı fikret!

Ey şerefli ,güzel insan!

Zifiri karanlıkta yuvasına giren, yuvasından çıkan, karıncayı gördüğünde bir pay çıkar!

Bunu iyi bil ki!  Bir et parçası olan diline sahip çıkmazsan, onlarca, yüzlerce gönül yıkar!

Konuşurken ses tonuna dikkat etmezsen,

Sevdiklerin bile senden aciz olur çar çabuk senden bıkar!

Ey şerefli, güzel insan!

Hangi makamda olursan ol şımarma!

İnsanı cehennemlik eden yollarda durma!

Asil gönüllere girmeye çalış!

Dünya menfaati için dostlarını yapmacıktan sorma!

Ey şerefli, güzel insan!

Unutma! Bir gün mutlaka sen de istesen de istemesen de öleceksin!

Bu üç günlük fani dünyada ne ekmişsen onu biçeceksin!

Emri-bil maruf Neh-yi anil münkeri yapmışsan,

Karşılığını ahrette mizanın önünde fazlasıyla göreceksin!

Ey şerefli ,güzel insan!

Boz bulanık sularda boğulacağını bilsen bile namertlerin köprülerinden geçme!

İnsan görünümlü herkesi kendine dost olarak seçme!

Son nefesini verinceye kadar,

Gönül tarlanda kin ve adavet tohumlarını ekme!

Ey şerefli,güzel insan!

Üç tarafı denizlerle kaplı bu yalancı cennet ülkemin kıymetini bil! 

Mazlumların gözyaşlarını aşk ve şevkle sil!

Nefes alıp verdikçe,

İhtiyacı olanlara yardım et herkese ol halil! 

Ey şerefli, güzel insan!

Yufka yürekli olan kimsesiz dul ve yetimleri kayırabildiğin kadar kayır!

İnsanlıktan nasibini alanlar ile almayanları birbirinden ayır!

Çalış çabala rahmani heybelerini doldur hayır ve hasa nelerle!

Nazik bedenin yanmazsın cehennem narlarında cayır cayır!