HASB-İ HAL

( Bir Diyarbekir’ li gencin, babasının mezar ziyaretindeki Hasb-i halidir.)

Kimse beni anlami, kimse sormi halımi,

Yalnızlığa teslimim, rüzgâr kırmiş dalımi.

Sen de bırakıp gittin, kim göre ehvalımi,

Sohbetini özledim, mezaran geldim baba.

Hazan yaprağı gibi, bi anda koptun daldan,

Haberin aldığımda düştüm takattan, haldan.

Dedim belki yatisan, farkın yoktu bir gülden.

Konuşmanı özledim, mezaran geldim baba.

Hani derdin her zaman, duvar varsa dayanın,

Kanmayın saflığına, gökte yıldız sayanın.

Tükürün dezgesine, masum halkı soyanın.

Diyen dilin özledim, mezaran geldim baba.

Aydınlıkta gitsezde, gözünüzü dört açın.

Çevreye ayığ olun, belalı işten kaçın.

Çamura heç basmayın, daim temizlik saçın.

Yolunu çok özledim, mezaran geldim baba.

Sözüne dikkat edin, abe heyran diyenin.

Duruşunda faso var, kışın beyaz giyenin.

Elız belızde olsun, kendinize güvenin.

Nasihatın özledim, mezaran geldim baba.

Ailenin yükünden, rehet yüzi görmedin.

Haram lokma yemedin, bize de yedirmedin.

Gözi ac olanlara, gönlünde yer vermedin.

Dostluğunu özledim, mezaran geldim baba.

Birbirizi çok sevın, diyordun hep bizlere,

Dilıze sehabolun, dikkat edin sözlere,

Yalvartmayın kimseyi, yaş dolmasın gözlere.

Deyişini özledim, mezaran geldim baba.

Cömertlıği severdin, yokti parayla aran,

Olanı paylaşırdın, çokti fakir fukaran,

Mevlit yemeği gibi, her an ortada duran.

Sofranı çok özledim, mezaran geldim baba.

Hakkın helal et bize, büyüttün adam ettin.

Yaşamda örnek oldun, insanlığı öğrettin.

Tam rahat edecekken, bir gün ansızın gittin.

Muhabbetin özledim, mezaran geldim baba.

Bugün de kimsesizem, sahan gelmağ istedim.

Okuduğum Yasin’i, elden vermağ istedim.

Bu Cuma akşamında, seni sormağ istedim.

Elın öpmek istiyem, ne olur uyan baba.

Yüzünü çok özledim, mezaran geldim baba.

Abdulkadir Nur GÖRDÜK   Ağustos_2012

***

Hasbi hal= Dertleşme, sohbet

Ehval= Haller, durumlar

Dezge= Tezgah

Ayığ= Uyanık

Faso= Falso, eğrilik

Sehabolun= Sahip olmak

Sahan= Sana