Hizmetin Kürdistan Hayranlığı

Ve karşımda hizmetin en yetkilisi hararetli hararetli anlatıyor,1990’larda buralara geldik ama herkesin bize bakışı bir değişik ajan diyenler, bunlar Müslüman değil kasıtlı geldiler, sizleri dinlerimizden,akidenizden etmek için gönderildiler…

İnsanlar çocuklarını okula göndermek için önce tereddüt ettiler ;sonra Saddam'ın Libya'yı işgali ve kimyasal atma tehdidi,Kürdistan şehirleri boşaltıldı, insanlar bir yerlere kaçarken bizim arkadaşlar ayrılmadılar buralarda kaldılar tehditle gidenler geri gelince bizi burada buldular.

Öyle dönemler oldu, Barzani ve Talabani kardeş kavgasında bile her iki taraf bizlere güvence veriyor biri birine kurşun atanlar bize gelip siz güvencemizdesiniz, Size kimse dokunamaz diyordu ve gerçekten de kimse bize dokunmadı…

Ve hizmete teveccüh sürdü, Süleymaniye’de vali tarafından yapılan okul binaları bizlere hibe edildi bir yer istediğimizde tahsis edildi asla zorluk çıkarılmadı.

Konuşan hizmet abisinin ağzından çıkan sözün biri olmasa ikincisi Kürt ve Kürdistan, Kürdistan… Allah'ım diyorum bunların Kürdistan hayranlığı ama anlatırken cidden hayran hayran anlatıyor, dünyanın hiç bir ülkesinde Kürtlerin ve Kürdistan'ın bize kucak açtığı gibi ikinci bir ülke olmadı diyor,

Okulları dolaşılıyoruz, kolejler, üniversite ve kesinlikle toplumun nezdinde saygınlık ve prestij sahibiler.

Hizmetin konuşan tüm yetkilileri söz birliği yapmışçasına 1990’lardan şimdiye kadar Kürtlerin kendilerine teveccühlerini, hizmete maddi desteklerini ve görülen saygı ve itibarı söylediler.

Sayı azımsanacak gibi değil Süleymaniye ,Erbil, Kerkük, Duhok, Halepçe ve kuzey Irak'ta yani Kürdistan'ın hemen hemen bütün şehirlerinde onlarca okul ,sekiz yüz küsür Öğretmen kadrosu, hizmetli ve Kürdistan bölgesinden on binlerce Öğrenci…

Erbil'de ışık ünivrsitesi o mu zaten maddi olarak milyon dolarlık yatırım

Abartıyorlar bu kadar sevgiyi, bu Kürdistan hayranlığını anlamıyorum bunlar vatanın

,milletin bölünmez bütünlüğünün altında dinamit koymuşlar, hadi canım abartıyorsunuz derken trafik levhasında Selahattin Eyyubi koleji panosu beni şaşırtıyor.

Kürdistan da her il ve ilçe sınırı sanki yeni bir ülke sınırı gibidir. Türkiye’deki 90’lı yıların Güvenlik tedbirlerinin daha da abartılmış hali güvenlik tedbirleri noktasında sinirler zıplıyor, ama sabrı öğreniyor insan, gelen görevli otobüse biner binmez “Arab heye” diye soruyor, Arap düşmanlığı mı? Hayır diyor Sorani bır arkadaş burada bomba patlatmaların nerdeyse tümünü Araplar yapıyor, Güvenlik tedbiri diyordu…inşallah diyorum

Orda tahsis edilen minibüs şoförü her Güvenlik noktasında “sorani selamı” verdikten sonra “Koleja Selahattin” diyor bu sihirli kelime “keremke ,ogırbe” ... Arkadaş hayretini gizleyemiyor biz bundan sonra buraya gelince “koleje Selahattin” diyeceğiz diyordu, espiriyle karışık…

Selahattin koleji ve diğer okullarda, Dört dil eğitim var Arapça, Kürtçe, İngilizce ve Türkçe… Kürt çocukların çoğu çok Zeki diyor hepsi çok başarılı hele Halepçenin öğrenciler çok başarılı diyor.

Ben başka bir dünyadayım şaşkın ama hayran hayran arkadaş düne kadar isminin telaffuzu bile anılmaktan korkulan isimlerden şimdi övünülecek şeklide bahsediliyor ,onlar konuştukça ben hayran kalıyorum,Dört dili bilen çocuklara…

Diyarbakır'dan geldiğimizi duyan market, bakkal da aldığın eşyanın parasını bizden olsun diye esnafa hayran kalıyorum ,kucak açıp, Milyon dolarları veren Barzani, Talabani ve diğer tüm Kürt ailelere bir daha hayran kalıyorum.

Yoğun trafikte duyulmayan Korna seslerine... cömertliklerine ve eğitime verilen değere…Azmar dağına Süleymaniye'ye Halepçe'ye, beş bin Halepçe şehidine, Enfal operasyonunda yüz seksen binden fazla öldürülen insanların akrabalarına hayran kalıyorum…

Sahi böyle bir yer var mı, böyle insanlar yaşarlar mı? Kürt ve Kürdistan... Lafını bu kadar hayranlıkla söyleyen batılı Türk kardeşim… Var mı?

Burada da dile getirecekler mi? Bu kardeşliği , bu fedakarlığı bu misafir perverliği

Kardeşliğini pekiştirmek Türküyle, Kürdüyle, Arabıyla…

(Bu yazıyı yazarken inanın birilerinin reklamını yapmak için değil bir birine kardeş olan iki toplumun kaynaşmasının temelinde din ,eğtım ve fedakarlığın ne denli güzel şeylere imza attığını göstermek içindir . Benim için kardeşçe yaşamak önemli gerisi teferruat )