Ramazan bitti ama yardımlara devam...

Sevgili okurlarım, Bir mübarek Ramazan Ayı ve Bayramını eda etmenin mutluluğunu yaşadık. Elhamdulillah bir Ramazan’ı daha hakkıyla uğurlamanın haklı gururunu yaşadık. Hani derler ya, 11 ayın sultanı Ramazan’dır diye... Çok doğru bir söz. Öyle bir Ramazan eda ettik ki, hem üzerimize farz kılınan ibadetlerimizi eda etmenin mutluluğunu yaşadık, hem de muhtaç ve ihtiyaç sahibi ailelerin yardımına koştuk. Mübarek Ramazan ayı boyunca maşallah Allah’ın bereketi çoktu. Gece gündüz demeden elimden geleni yaparak, yüzlerce aileye kurban, ekmek, gıda ve nakit para dağıtımı gerçekleştirdik ve mazlumun duasını almayı başardık. 
Bayramda da durmadık. Fakirin, yoksulun ve ihtiyaç sahiplerinin yanında olduk. Evet sevgili okurlarım, Ramazan bitti ama maalesef yoksulluk bitmedi. Biz Ramazan dışında da durmayacağız.
Siz değerli hayırseverlerin aracılığıyla muhtaç ve ihtiyaç sahibi ailelerimizi yalnız bırakmayacağız.





Sevgili okurlarım, bu sabah yine erken saatlerde çıktım dışarıya, motosikletimle yine bir yardıma koşarken yolda eskici ve seyyar satıcılarla karşılaştım. Hallerini sorduk. Bana dedikleri tek kelime "çok perişanız" Bilirsiniz, beni bu söz bitirir, perişan eder. Kendilerine, size gıda getireceğim dedim ve onlardan adreslerinden tutun, kimlik bilgilerine ve telefon numaralarına kadar hepsini alıp, bir kağıda not ettim. Bu arkadaşlardan hiç biri de demedi ki,sen kimsin. 6 zavallı insan tüm bilgilerini bana verdiler. Düşünsenize bu kadar muhtaç insanımız varken nasıl rahat yatağıma gireyim. O arkadaşlar için elimden gelen herşeyi yapacağım ve bu durumu da sizlerle daha sonra sosyal paylaşım sitesi aracılığıyla paylaşacağım. Sevgili okurlarım, şunu da belirtmek istiyorum, benim derdim reklam değil, desinler değil, insanlık benim ruhumda var. 

Meyve veren ağacı taşlarlar bunu çok iyi biliyorum ve bu yüzden hiç de beni taşlayanları umursamıyorum. Sadece Allah’ın rızasını alalım yeterlidir. Ve yardımlar kapsamında inancınız Allah’tan olsun ki, hiç kimseyi rencide etmedik, etmeyeceğiz de... Bunca yıl ben bu hayır işleri için koşturdum ve inancınız olsun yardım dağıtmak için kullandığım motorun benzinini bile cebimden karşılıyorum. Bu motorla binlerce kilometre yol yaptım, yardımları dağıtabilmek adına ve bugüne kadar hiç bir devlet yetkilisi yanına çağırıp da, bizim size ne gibi faydamız olur asla demedi. Ancak Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Cumali Atilla Beyi göreve geldiği gün gidip makamında ziyaret ettim. Kendisi bana, ne kadar gerçek fakir varsa adreslerini al gıda yardımında bulunalım dedi. Bu söz varya, sanki bana dünyaları vermiş gibi hissettirdi. Allah şahidim olsun ki, çok mutlu oldum. Ve bu mübarek ramazan ayı, daha önce belirlenen yüzlerce ihtiyaç sahibi ailelere belediye personelleri tarafından adreslerine gıda paketleri teslim edildi.

 Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Cumali Atilla beyin talimatlarıyla tesbit edilen fakir fukaraya dağıtılan yardımları da görüyorum. Cumali Atilla beyin bu duyarlılığını en iyi bilenlerdenim. Her gece yapılan ve vatandaşlarımız rencide edilmesin diye gece dağıtılan bu yardımlardan dolayı Başta Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Cumali Atilla beye olmak üzere, onun emir ve talimatları doğrultusunda gece, gündüz durmadan çalışan Genel Sekreter Yardımcımız Ercan Bircan beye ve tüm ekibine teşekkür ediyorum. Kolay değil insanlara yardım etmek yoksulun ihtiyacını gidermek dile kolay değil 36 yıldır ne arabam var ne adıma kayıtlı bir evim var en büyük servetim borcum ve arkamda edilen binlerce dualardır ben komşusu açken tok yatanlardan değilim. Bazen düşünüyorum da ben kimim ki bu kadar fedakarlık yapıyorum, makam sahipleri neden fedakarlık yapmıyor doğrusu düşündürücüdür. 

Sevgili okurlarım bitermi yoksulluk, bitmiyor işte daha sonra yoluma devam ettim, daha sonra seyyar satıcılık yapan bir vatandaşa denk geldim 12 yaşındaki oğlu ile ekmek mücadelesi veriyordu. Çocuğa baktım pırlanta gibi bir çocuk babasına yardım ediyor, içimi parçaladı bu durum... Çocuk bana dönüp abi bizede yardım edecekmisin dedi. Kendisine evet edeceğim dedim, ‘Peki et varmı’ diye sordu. Evet var tavuk ta var dedim... Çok duygulandım. Kendilerine yardımların hayırseverler ve Büyükşehir Belediyesi tarafından ihtiyaç sahipleri tarafına verdiğini anlattım. Bayramda hiç bir gıdalarının olmadığını söylediler içim parçalandı. Oradan ayrıldım motoru sürerken gözyaşları içerisinde kaldım... Keşke Dünyada yoksulluk olmasa, keşke bütün yoksullara yetecek kadar gücüm olsa elim uzasa... Yoksulluğun bitmesi duasıyla... Selam ve dua ile..​​​​​​