Silahsız Kahraman Arıyorum

Malum insan bir yönüyle duygusal bir varlıktır. Hem kendisi iltifattan hoşlanır hem de duygusal olarak başkasının arkasında gidebilir. İnsan duygularını okşatan kavramlardan biri de kahramanlık kavramıdır.

Ne ilginçtir ki bu kavram daha çok meydan muharebelerinde kendini göstermiş militarist alanda varlığını sürmüştür. Her ne kadar bu sahayla da alakası var ama bu su-i istimal düzeyine çıkacak kadar hep askeri alanda patinaj yapmış, halk dilinde.

Dem yaşanmış, devran değişmiş. Bu gün asıl kahramanların bilim insanları, eğitimim öğretim aktörleri, manevi terbiye mürşitleri, üretimde öncelik yapan kimseler asıl kahramanlardır.Savaşları başlatanlar değil durdurmasını başaranlar birer kahramandır, karşı tarafa saldıran değil hiddetini yutup, af etmesini bilen kahramandır.

Bilim insanı kimi oportünist kimseler gibi cebini düşünmeden insanları geleceği adına müthiş bir umut ve o umudun kaynaklık ettiği bir motivasyonla çalışırlar.  Bir şeyler icat edip etmeyeceği bu çalışmasından bir yarar sağlayıp sağlamayacağı belli olmadığı halde çalışmasına devam etmektedir.Ben buna kahraman derim.

Eğitim öğretim konusuna gelince verdiği eğitim yarın öbür gün kime fayda sağlayacağını bilmediği halde öğrencileri arasında fark gözetmeksizin eğitim öğretime katkı veren, eğitimciler geleceğe yön verdikleri için ben bunlara kahraman derim.

Her fırsatta haklın içinde olmayı tercih eden ve manevi terbiye adına bildiklerini halktan esirgemeyen, toplumun olgunlaşmasında rol alan ilim, edep sahibi rol model alınabilecek maneviyat mürşitlerine ben kahraman derim.

Yatırım zenginleri, atölye ve işletme sahipleri insanların üretime katkı vermelerine ortam hazırlayan çalışanlarını en az kendisi kadar önemseyen ve mutlu kurunlar aracılığıyla ülke ekonomisine katkıda bulunan hem kazanan hem kazandıran kimselere ben kahraman derim.

Kimse kusura bakmasın ben eski usulle,  militarist mantıkla ön plana çıkan kimselere kahraman diyemem. Silahlı kimseler genellikle silahsız insanlara üstten bakarlar, ortanım kaosa dönüşmesine fırsat ararlar. Hem en kötü yatırım silaha yapılan yatırım değil midir? Kullanmazsanız boşa gider, kullanırsanız malınıza canınıza mal olur.

Diyeceksiniz ki  vatan müdafaasını kime bırakalım? işte o hepimize düşüyor. Allah silahlı muharebeden insanlık dünyasını korusun, ne yazık ki militarist sanal kahramanlar savaşsız bir ortama dayanamadıkları için iç savaşa öncülük yapıyorlar, bu gün dünya bu militarist mantık yüzünden insani açıdan değer kayıp ediyor.

Medeni bir vatandaş olarak ne korkmak ne de korkutmak bize yakışmaz. Eğer birileri senden korkuyorsa kendini yokla!.. Bu, insani  değerinizin erozyona uğramasından kaynaklanıyor, bir an evvel tamirden geçir. Kendin başkasından korkuyorsan tedavin daha kolaydır az daha kitap oku Kur’an’dan irtibatını kesme Yüce Yaratana bi hakkihi inan, rahat edersin.

Benden söylemesi, varsa bir bildiğin katkı vermekten çekinme. Birbirimizden yararlanarak olgunlaşalım ne dersiniz?

Selam ve sevgilerimle