Yazık ki ne yazık!...

1-Hırsız arsız kimselere

2-İşini angarya usulü yapan devlet memurlarına

3-Halka üstten bakan yöneticilere

4-İhalelerden pay alanlar, fesat karıştıranlara

5-Dünyevi kayıp ve endişelerle İslam’ın bazı değerlerini gizleyen din adamlarına

6-Zalim ve zorba adamlara

7-İslam’ın aleyhinde atıp tutanlara

YAZIK Kİ NE YAZIK!...

Sevgili dostlar  siz buna on yedi vasıf da ekleyebilirsiniz ama bir yazı bunu kaldırmaz, çünkü bu yazı bir perspektif ortaya koyuyor, ölçü insan hakkı ölçü kamu yararı olunca insanın değeri ortaya çıkıyor.

Hırsız arsız kimseleri selamsız ilgisiz bırakmak şerefli kimselerin boyun borcudur.Ayrıca aşırıya gitmemek şartıyla eleştirmek de onların hakkı çünkü hem bunların tanınması bilinmesi lazım hem de bu vasıfları iyi vasıflar olmadığını bilmek ve dillendirmek gerekir.Hırsız arsız insana güvenemezsiniz, malınıza da namusunuza da ihanet eder, daha var mı ötesi  Yazık ki ne yazık!..

Devletin çarkını gevşeten, paslanmış makine dişi gibi vatandaşa huzur kazandıracağına moral bozucu bir tarzda canı istediği gibi görev yapan/yapmayan devlet memuru bir parazittir ve devlet ile millet arasında bir “ kara kedi” gibi hayatı kolaylaştırması gerekirken sıkıntı verir ve bu sıkıntı devletin hanesine yazılır, halbuki devlet vatandaşına hizmet etsin diye ona maaş veriyor, ona bir rol bir sosyal statü vermiş yazık ki ve yazık!,,,

Bir yönetici çalıştığı kurumun temsilcisi olup, o kurumun vitrininde yer alır.Hem mahiyetindeki insanları kontrol etmekle hem de motive etmekle yükümlüdür.Eğer yönetici vatandaşa maraba gözüyle bakarsa “at sahibine göre kişner” ifadesiyle mahiyetindekiler de benzer bir hataya düşebilirler, halkın hizmetkarları hakla üstten bakıyorsa yazık ki ne yazık!...

İhalelerin para kaynağı hazinedir, hazine tüm vatandaşın ortak malıdır. Buradan bir şeyler haksız yere alanların vebali pek ağırdır.Çünkü milletin tamamına karşı borçlu olurlar.  “devletin malı denizdir yemeyen domuzdur” diyenler domuzların en haslarıdır.Yüzüne tükürün vebalı varsa bana aittir.Bu zihniyette olan insanlara  yazık ki ne yazık!...

Beşikten mezara kadar bir insana lazım olan dini bilgiler dini değerlerdir, çünkü bu değerler eşliğinde yaşayanlar ebedi hayata rahat ederler, eğer bir din adamı korku ve endişelerle bazı dini mevzularda eksik aksak bilgi paylaşıyor ve Müslümanları gerektiği gibi aydınlatmıyorsa yazık ki ne yazık!...

Zulüm dünyanın en adi vakalarından biri zalim olan kimse bir o kadar esfel, zulüm hiç insana yakışır mı? Bir insan güçsüz olabilir, yeterince etrafında yakınları olmaya bilir,  eli kolu uzun olmayabilir; bu durumda olan bir kimseye hakaret etmek, elindekini almak haktan reva mı? bunu yapmak insana yakışır mı? Bunu yapan adama da yazık ki ne yazık!...

İslam’ın aleyhinde atıp tutulanlar bunları da kınamamak elde değil  Racıh rivayetlere yüce Allah 124 bin peygamber ve 313 Resul göndermiş ve bunların asıl hedefi insanları yeryüzünde Allah’ı tanıyarak, O’na ibadet ederek, uyumlu bir şekilde huzur ve sükunet içinde yaşamını sürdürebilmeleri için mücadele etmişlerdir. Ortak davaları; “Allah var Ahiret var ve insanlar yaptıklarına göre ebedi hayatta karşılanacaklar, amal ve niyetlerine göre ağırlanacaklar”.Bu mesajın son Resulü Hz.Muhammeddir. inanırsınız inanmazsınız o özgürlük hakkını da insanlara tanınmıştır. Ama haddini aşarak İslami değerlerle alay etmek, bilir bilmez meseleleri ele alarak İslam’ı eleştirmek, Müslümanları rencide etmeye kimsenin hakkı yoktur. O İslam  ki diğer dinlerle de barışık ve diğer dinlerin artı değerlerini içinde barındırıyor.Birileri bu değerlerle uğraşarak hayatı çekilmez hale getiriyorsa ona da yazık ki ne yazık!...

Dikkat edilirse bu şikayet edilen vasıflarda bireysel menfaat söz konusu olmadığı gibi kişinin nefsini ilgilendiren konular da değil. O, “her koyun kendi bacağından asılır” meselesi burada geçerliliğini yitiriyor.

Ben bir vatandaş olarak bu ve benzeri vasıflara sahip kimselere hakkımı helal etmem, ayrıca sağımda solumda fark etsem eleştiririm, gerekirse adalete şikayet ederim.Bu medeni bir insan olarak birinci vazifemdir.Şayet yapamazsam da en azında karşılaşsam selam vermemek için yolumu değiştiririm, yüz yüze gelmek durumunda kalırsam şayet en azında yüzüne tebessüm etmem bu bir cezalandırma tarzıdır.

Bence vatandaşlık hak ve görevlerinden biri de bu konularda uyanık davranmaktır. Siz siz olun “rızayı kabahat aynı kabahattir”  atasözünden pay almayın emi?

Selam ve saygılarımla, bu iki insani değer kimlere düşmez artık anlaşılsa gerek.