“Stalingrad ve Kemalist Direniş” Faşizmi Yarattı. “Kobani Direnişine” Dikkat!!!”

İlkel, geri, gelişmemiş, çağdaş ve demokratik olmayan toplumların insanları: Toplumsal olayları, insana dair gelişmeleri, kendilerini ve hatta doğayı kahramanlar, kahramanlıklar üzerinden okurlar, yorumlarlar; tespitler yaparlar, sonuçlara varırlar.

Doğu ve Ortadoğu Toplumları, bizim toplumumuz da, ileri, gelişkin, çağdaş ve demokratik toplum kategorisinde değildirler. Bu nedenle, biz de, toplumsal olayları ve değişimleri, insana dair olan gelişmeleri, kahramanlar ve kahramanlıklar üzerinden okuruz, yorumlarız, tespitler yaparız, sonuçlara varırız.

Kahramanlar ve kahramanlıklar üzerinden okumalar yaparken, değerlendirme ve yorumlarda bulunurken; işin arka planını ve önünü okumayı gerekli görmeyiz.

Filmlerde, saldırıya uğrayan kadınları ve kızları kurtaran, fakirlere yardım eden kahramanları sevdik. Onlara gönülden bağlanmanın ötesinde biat etmeye başladık. Ama O kahramanların, sonunda, bize ve kurtardığı kadına hakim/egemen olacağını görmedik ve göremedik. Hatta o kahramanın kan dökücü, soyguncu ve adama öldüren bir mafia örgütüne ya da şehir eşkıyası gruba tabi ve bağlı olduğunu görmedik, göremedik. Bazı zamanlarda da görmek istemedik.

Mahallemizde, kızlarımıza ve kadınlarımıza sarkıntılık edenlere karşı duran kahraman ağabeylerin ve delikanlıların sonunda bir belaya dönüşeceğini, hepimize hükmet için göremediğimiz güç odaklarına dayanmak için olağanüstü çaba sarf ettiklerini, sarf edeceklerini göremedik.

Şehir ve kırdaki sosyal eşkıyaları da çok sevdik. Onlardan bir ikisi dışındakilerin, mafiaya ve kırsal alandaki güç odaklarına dayanarak bizim için bir bela haline geldiklerini; soyguncu ve haraççı; hatta adam öldüren ve tehdit aracı haline geldiklerini yaşam için gördük.

*****

Bu çarkın ve yasanın sosyal altüst oluşlar, “devrim” denilen toplumsal vakıalar, sözde “herkes için iktidar” çabaları için de geçerli.

Bolşevikler, büyük bir sosyal, ekonomik, siyasal devrim yaptıklarını, bunun için Çarlık Yönetimini ve burjuva demokratik yönetimi tasfiye ettiklerini söylediler. Ama Bolşeviklerin yarattığı sistem, tam bir diktatörlüğe ve zulüm makinasına dönüştü. Bu diktatörlük, Stalin yönetimi döneminde tam bir sosyal faşizme evrimleşti. 

Stalin, Alman Faşistlerinin saldırısını ve işgaline karşı kendi ismiyle anılan “Stalingrad Direnişini”, kendi sosyal faşizminin ve diktatörlüğünün meşruiyeti için gerekçe yaptı. 

Açıkçası “Stalingrad Direnişi” sosyal faşizmin temeli oldu. Stalin’in 5 milyon insanı katletmesi için gerekçe oldu.

Kemalistler, Osmanlı İmparatorluğunu kurtarma gerekçesi ve perdelemesiyle İttihat Terakkicilerin iktidar geleneğini devam ettirerek, imparatorluğu parçalama yoluna gittiler. Kemalist iktidar, “yeni devlet kurduğu” demagojisi ve manipülasyonu ile kendi diktatörlüğünü kurdu. Oysa kurulan bir devlet yoktu. Çünkü öncesinden bir imparatorluk vardı. 

Kemalistler, kendi iktidar emellerini gerçekleştirmek için, İmparatorluğu parçalayan şartları yarattılar. 100 yıllık bir diktatörlüğün de taşlarını döşediler.

Çin’de, Japon ve Fransa emperyalistlerine karşı mücadelede, “Milli Cephe” kuran Komünist Partisi, her kesimden siyasi güçleri, değişik toplumsal kesimleri etrafından topladı, onların desteğini kazandı. Bununla başarının taşlarını döşedi. 

Kafalara kazmaya çalışılan ve çalıştığımız o kocaman “Çin Devrimi”, bir bürokratik ve parti diktatörlüğüne dönüştü. Milyonlarca insanın ve aydının tasfiyesini sağladı.

İran’da Şah Diktatörlüğüne karşı Kürtlerin ve diğer İran Halklarının mücadelesi, İran’a demokrasi, Kürtler ve diğer milletlere özgürlük getirmedi. İslami Teokratik Diktatörlüğe yol açtı.

Kürdistan’ın Kuzeyinde, devlet güdümlü PKK’nın hapishane direnişi ve silahlı hareketi, daha iktidar aşamasına gelinmeden, Kürdistan’da militarist ve otoriter diktatörlüğe yol açtı. Günümüzde de bu ahval, diktatörlüğe şimdilerde gerekçe olmaya devam ediyor ve gelecek için de önemli bir argüman olmaya aday konumda.

*****

Suriye’de 2011 sonrası gelişen İç Savaş’ta Baas rejimi tarafından silahlanan PKK/PYD, Kürdistan’ın Güney Batısında militarist despotik bir yapıyı çoktan yaratmış durumda. 

Kürtler, bu despotizmden bir kaçış içindeler. 

İnsanlarımızın hak ve özgürlükleri gasp edilmiş durumda. 

Siyasi ve sivil örgütler özgürce kendilerini örgütleyemiyorlar, ifade edemiyorlar, faaliyet sürdüremiyorlar. 

Siyasi liderler ve siyasi kadrolar tutuklanıyor, katlediliyorlar. 

Gazeteler, dergiler özgürce yayınlanamıyor, faaliyetlerini sürdüremiyorlar. 

Kitlesel eylemler PKK/PYD şiddetiyle karşı karşıya kalıyor. Kitlesel katliamlar yapılıyor.

Kitlesel gözaltılar yapılıyor.

İnsanlara işkenceler yapılıyor. Mal ve mülklerine el konuluyor.

*****

“Kobani Direnişi”, bütün Kürtleri duygusal olarak saran, akıl tutulmasına yol açan, bir efsane hale gelen vakıa konumunda.

Bütün Kürtlerin kalbi son zamanda haklı olarak Kobani’de çarptı. 

Bütün Kürtler Kobani’ye destek vermekle kalmadı. Türkiye’nin, uluslararası güçlerin IŞİD kuşatmasına ve saldırına karşı; şehri işgal etmesinin ve katliamının önlenmesi için uğraş gösterildi.

Bu çabalar halen devam ediyor.

Kürdistan Federe Devleti Başkanı ve hükümeti, uluslararası güçlerin müdahalesi için çaba gösterdi. Bu çabaları sonuç verdi. 

Kürdistan Başkanı Mesut Barzani’nin özel girimleri sonucu “Koalisyon Güçleri” Kobani’de IŞİD’i bombalamaya başladılar.

Türkiye üzerinden önemli ihtiyaçlar karşılandı. Onlarca TIR eşya gönderildi. Bu TIR’ların aynı zamanda silah taşıdıklarıyla ilgili önemli veriler var.

Yine Türkiye üzeriden Kobani’ye pêşmerge ve silah gönderilmesi için, girişimlerde bulunuldu. Bu girişimleri, ABD’nin de desteğiyle sonuç verdi. 

Pêşmergenin Kobani’ye gönderilmesi için şartlar olgunlaştırılmaya çalışılıyor. Bunun için Türkiye ve ABD yetkileriyle yoğun bir görüşme trafiği var.

Ne yazık ki Kobani’ye pêşmergenin gitmemesini, propaganda ve Kürdistan liderini ve hükümetini yıpratma aracı yapan PKK/PYD, pêşmergenin geçişine Türkiye üzerinden izin verilmesinden sonra, durumdan memnun olmadığını ifade etti.

“Kobani Direnişi”, Kürdistan’ın Güney Batısında varlığını devam ettiren militarist despotik ve otoriter yapının devamında, güçlenmesinde bir araca dönüştürülecektir. Kürdistan’ın demokrasisinin kurumlaşmasını, siyasal ve toplumsal çoğulculuğu engelleyecektir.

Bu nedenle Kürtlerin “Kobani Direnişinden” sonra, bu olumsuz sonucun gelişmemesi için bugünden tedbirlerini düşünmelidirler.

Pêşmergenin gidişi, bir anlamda PKK/PYD militarist despotik ve otoriter hükümranlığının önüne geçebilir mi? 

Bu ciddi bir soru.