Anneler Günü’nde cilt kanseri annenin sessiz çığlığı

Anneler Günü yaklaşırken, Remziye Akgün’ün hikayesi fedakarlığın ve direncin en çarpıcı örneklerinden biri olarak öne çıkıyor. Yaklaşık 10 yıl önce cilt kanserine yakalanan Akgün, hastalığın ilerlemesi sonucu görme kabiliyetini kaybetti. Hayatındaki zorluklar bununla da sınırlı kalmadı. 8 yıl önce, uyuşturucu madde kullandığını ve kendisine şiddet uyguladığını belirttiği eşinden boşanarak 7, 8.5, 11 ve 13 yaşlarındaki 4 kızıyla birlikte yeni bir yaşam kurdu. Zorlu hayat mücadelesini tek başına sürdüren anne, çocuklarına hem annelik hem babalık yaparken, diğer yandan ağır bir hastalıkla mücadele ediyor.


Tedavisi için kullanması gereken ve her biri yaklaşık 170 bin TL olan iğnelerden 5 ile 7 doz alması gereken Akgün, maddi imkansızlıklar nedeniyle bu tedaviye ulaşamıyor. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı 4 kızını devlet korumasındaki yuvalara yerleştirmek isterken, Akgün ve destekçisi ablası buna izin vermedi. Ablasının desteği ile çocuklarına bakan Akgün, vasi olarak ablasını gösterdi ve çocuklarını tekrardan yanına aldı.

Tüm yaşadıklarına rağmen çocuklarına güçlü görünmeye çalışan Remziye Akgün, hastalığının etkilerini onlardan gizlemeye çalışıyor. "Onlar üzülmesin diye elimden geleni yapıyorum" diyen anne, Anneler Günü’nde en büyük isteğinin sağlığına kavuşarak kızlarıyla birlikte daha umut dolu bir hayat sürmek olduğunu söyledi. Akgün, "Yıllar önce şiddetli geçimsizlik vardı.

Eşim madde bağımlısıydı. Maalesef birçok şiddet ve buna benzer psikolojik şiddet olsun, yeri gelir fiziki şiddet olsun çok kötü şeyler yaşadım. Bunun üzerine tabii gidecek bir evim de yoktu. Hırpalandık çoluk çocuğumla. Sığınma evinde, ev değişikliği, buna benzer birçok şey yaşadım. Üstüne bir de cilt kanseri hastasıyım. Xeroderma pigmentosum çok özel bir hastalık.

Gözlerimi de kaybettim, 9 yıl oldu. Çoluk çocuğumla yaşam mücadelesi veriyorum. Maalesef omuzumdaki yük oldukça ağır. Bugünkü şartlarda dördüncü evre kanser hastasıyım ve ileri evredir. Hastalığım çok özel bir hastalık. Bazı hayırseverler tarafından birkaç dozu karşılandı. Ancak 2 yılın üzerine çıkacak şekilde benim bu tedaviyi görmem lazım. Kemoterapi, radyoterapi, cerrahi müdahaleler yapıldı. Fakat bu tip tedavi yöntemleriyle olacak gibi değil.

Tek amacım, tek umudum, tek şeyim çoluk çocuğuma sağlıklı bir şekilde bakabilmek, onları büyütebilmek. Gözler görmese de yine de her türlü Rabbime şükürler olsun. Ben ve ablam şu an yanımda destekçim. Çocuklarımıza bir şekilde güzel şeyler yaşatmaya çalışıyoruz" ifadelerini kullandı.

Çocuklarının yuvaya konulmak istemesine çok üzüldüğünü ve ablasının fedakarlığını anlatan Akgün, 5 ile 7 doz arasındaki iğneyi kullanamadığı için cildinin kızlarının gözünün önünde eridiğini ve çocukları için çok üzüldüğünü, aslında kendisi için istemediğini çocuklarının üzülmesine dayanamadığını ifade ederek sözlerine şöyle devam etti:

"Benim gözlerim görmüyor. Ve ben ileri evre hasta olduğum için sosyal hizmetler tarafından "Çocuklarınızı yuvaya almamız gerekiyor, yeteri derecede bakamıyorsunuz" dediler bana. Yaklaşık bir ay boyunca evrak düzenledik. Ancak ablamın vasi olması üzerine bu durduruldu. Allah’ıma şükürler olsun. Ben zaten yıllardır, yemin ettim, söz verdim. Ben eşimden ayrıldığım gün bile buna yemin ettim. Ben sürüne sürüne de olsa bu çocuklarıma her şekilde bakacağıma yemin ettim. Ve elhamdülillah ben onlara baktığımda gayet iyi düşünüyorum.



Şimdi benim ilacı kullanmam gerekiyor. Fakat ben sosyal yardımla geçimimi sağlayan biriyim. Ne yazık ki görme engelli ve kanser hastası olduğum için de iş göremez haldeyim. Ancak her bir dozum 170 bin TL ve ben bunu karşılayamıyorum. İmkansız. 5-7 arası kullanmam gereken doz sayım vardır. Bunu bütün yüreğimle ve gönlümle söylüyorum. Allah rızası için güzel insanlardan, yüreği güzel insanlardan ben destek bekliyorum."

Ömür Delal Varol ise, annesinin sağlıklı olmasını istediğini dile getirdi. Varol, "Annem bize çok iyi bakabiliyor. Her ihtiyacımızı karşılayabiliyor. Tek dileğimiz annemin iğnelerinin toplanması ve annemin sağlığına ulaşması" dedi.